Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΤ. ΜΠΕΝΕΤΑΤΟΥ ΓΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΠΡΟΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ



Την Παρασκευή 26 Ιουνίου, ο Δήμαρχος Νίκαιας Στέλιος Μπενετάτος, κάλεσε τους εργαζόμενους να συμπαρασταθούν στη Διοίκησή του και στις κινητοποιήσεις που θα προγραμματίσει, ώστε να εξασφαλίσει πρόσθετα κονδύλια προς ενίσχυση των οικονομικών του Δήμου. Επιχειρηματολόγησε λέγοντας πως Διοίκηση και εργαζόμενοι, έχουν κοινό καθήκον να αγωνιστούν για το καλό της πόλης αλλά και της …. μισθοδοσίας του προσωπικού, καθώς ενημέρωσε πως στο άμεσο μέλλον αυτή θα είναι αμφίβολη.
ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ Η ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ
Αρχικά τονίζουμε πως η συστράτευση εργαζόμενων και Διοικήσεων ΟΤΑ, θα πρέπει να είναι αυτονόητη. Μόνο με διαρκείς κοινούς αγώνες μπορούν να βελτιωθούν οι υπηρεσίες που παρέχονται στους πολίτες και να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές και έργα. Πόση σχέση όμως έχουν όλα αυτά με τα «έργα και ημέρες» της επταετίας Διοίκησης Μπενετάτου – Δημοκρατικής Ενότητας και ΚΚΕ; Καμία !
ΕΧΘΡΟΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Από το 2003 οπότε ο Στέλιος Μπενετάτος ανακηρύχθηκε Δήμαρχος της πόλης, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό ενάντια στο προσωπικό του Δήμου. Αρχικά διαχώρισε τους εργαζόμενους σε «δικούς του» και σε αντιπάλους με βάση κομματικά κριτήρια. Όταν έληξαν οι συμβάσεις μέρους του προσωπικού, αρνήθηκε να τις ανανεώσει. Οι εργαζόμενοι κατέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Εκεί οι εκπρόσωποι της Διοίκησης κατέθεσαν πως «ο Δήμος δουλεύει καλύτερα χωρίς αυτούς». Τελικά οι εργαζόμενοι κέρδισαν τα ασφαλιστικά μέτρα. Όταν προσήλθαν στην Υπηρεσία τους, προσπάθησαν να τους τοποθετήσουν σε αλλότρια καθήκοντα, ζητώντας π.χ. από πτυχιούχους Τ.Ε. να εργαστούν ως εργάτες. Φυσικά αυτό δεν έγινε δεκτό από τους εργαζόμενους και τους συναδέλφους τους. Παράλληλα οι σύμβουλοι της «Δημοκρατικής Ενότητας» παρέστησαν ως μάρτυρες ενάντια στην μονιμοποίηση παλαιότερων συμβασιούχων, σε δίκη που προκλήθηκε από αναφορά τους. Και αυτή τη φορά όμως, παρά τις ελπίδες των εκπροσώπων του «κόμματος του Λαού», οι μονιμοποιήσεις δεν ακυρώθηκαν και οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν. Όταν δε η κυβέρνηση εξέδωσε Π.Δ. για μονιμοποίηση εργαζόμενων (που περιλάμβανε και αυτούς που είχαν κερδίσει τα ασφαλιστικά μέτρα) και πάλι η Διοίκηση του «αγωνιστή Δημάρχου» έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει. Το μόνο που κατάφερε ήταν να παρατείνει την αγωνία τους για μήνες, ώσπου με συντονισμένες νομικές και συνδικαλιστικές προσπάθειες, δικαιώθηκαν οι κόποι τους. Επιπλέον η καθυστέρηση αυτή επιβάρυνε ακόμα περισσότερο τα οικονομικά του Δήμου, καθώς αν είχαν μονιμοποιηθεί γρήγορα, θα ήταν δυνατή η συντομότερη διεκδίκηση της καταβολής των μισθών τους από το κράτος, αντί από τα ταμεία του Δήμου.
ΜΑΥΡΗ ΕΠΤΑΕΤΙΑ
Καθ’ όλη την επταετία της Διοίκησης ΚΚΕ / Δ.Ε. οι διώξεις εργαζομένων με μη υπηρεσιακά κριτήρια, έγιναν ο κανόνας συμπεριφοράς και λειτουργίας τους. Διαρκείς μετακινήσεις, απαξίωση, αυθαιρεσίες κλπ ήταν η συνταγή τους. Αποκορύφωμα ήταν η περικοπή ημερομισθίων σε εργαζόμενους λόγω επίσχεσης εργασίας (ακόμα και σε εργαζόμενους που βρίσκονταν σε αναρρωτική άδεια) με κομματικά και πάλι κριτήρια. Οι εργαζόμενοι δικαιώθηκαν από το Υπηρεσιακό συμβούλιο αλλά η «ταξική» Διοίκηση προσέφυγε στο δευτεροβάθμιο, εμμένοντας στις περικοπές. Τη στήριξη και ανοχή της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ σε αυτή την πολιτική, την τιμώρησαν οι εργαζόμενοι, δίνοντας το μικρότερο ποσοστό της ιστορίας τους στις τελευταίες εκλογές του Σωματείου. Αλλά και οι πολίτες έδωσαν στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, το μικρότερο ποσοστό της μακρόχρονης ιστορίας της στη «Δημοκρατική Ενότητα». Η Διοίκηση Στέλιου Μπενετάτου – «Δημοκρατικής Ενότητας» - ΚΚΕ, υπήρξε καθ’ όλη την επταετία, ο μεγαλύτερος αντίπαλος των εργαζομένων αλλά και των κατοίκων της πόλης, καθώς αναλώθηκε σε κυνήγι μαγισσών εγκαταλείποντας την πόλη στα σκουπίδια, την υποβάθμιση, την εγκατάλειψη και την απόρριψη κάθε σχεδίου για ανάπτυξη και αναβάθμιση της πόλης. Η Διοίκηση αυτή είναι καθαρά ταξική, ενάντια όμως στην τάξη των εργαζομένων. Ακόμα και οι προτεραιότητες στις πληρωμές, πολλές φορές ήταν οι εργολάβοι και όχι οι εργαζόμενοι που έμεναν απλήρωτοι για μήνες.
Ρωτάμε λοιπόν:
• Δικαιούστε κε Δήμαρχε να παρουσιάζεστε ως συμπαραστάτης των εργαζόμενων, όταν τους διώκετε κατ’ επανάληψη;
• Δικαούται ο «Ριζοσπάστης» να δημοσιεύει το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο της 17/4/2009 όπου σας παρουσιάζει ως συμμέτοχο στην κατάκτηση της μονιμοποίησης;
• Δικαιούστε να αξιώνετε κοινή δράση με αυτούς που τους αντιμετωπίζετε ως εχθρούς σας;

ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΣΤΕ ΝΑ ΟΜΙΛΕΙΤΕ,
ΝΑ ΔΙΟΙΚΕΙΤΕ, ΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΕΣΤΕ.
Οι εργαζόμενοι σας έχουν κατατάξει στους ταξικούς τους εχθρούς και ενωμένοι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους για ανάπτυξη της τάξης των εργαζομένων και για βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχουν στους πολίτες –ερήμην σας- γνωρίζοντας ότι θα σας έχουν αντιμέτωπους και στους δυο αυτούς αγώνες.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2009